Sure 100 El Adijat, ajet 1 – 11

1. وَالْعَادِيَاتِ ضَبْحًا

   Betohem për ata (kuaj) që vrapojnë duke dihatur,

   100:1

2. فَالْمُورِيَاتِ قَدْحًا

   që nxjerrin xixa nga thundrat

   100:2

3. فَالْمُغِيرَاتِ صُبْحًا

   dhe trokojnë për sulm në mëngjes,

   100:3

4. فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعًا

   duke çuar re pluhuri,

   100:4

5. فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعًا

   ndërsa çajnë armikun në dysh,

   100:5

6. إِنَّ الْإِنْسَانَ لِرَبِّهِ لَكَنُودٌ

   se njeriu është vërtet mosmirënjohës ndaj Zotit të vet,

   100:6

7. وَإِنَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ لَشَهِيدٌ

   dhe ai, pa dyshim, këtë e dëshmon.

   100:7

8. وَإِنَّهُ لِحُبِّ الْخَيْرِ لَشَدِيدٌ

   Vërtet, ai është i babëzitur për pasuri.

   100:8

9. أَفَلَا يَعْلَمُ إِذَا بُعْثِرَ مَا فِي الْقُبُورِ

   Vallë, a nuk e di ai se kur të nxirren jashtë ata që gjenden në varre

   100:9

10. وَحُصِّلَ مَا فِي الصُّدُورِ

    dhe, kur të dalë në shesh ajo që është në gjokse,

    100:10

11. إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ يَوْمَئِذٍ لَخَبِيرٌ

    Zoti i tyre, me siguri, atë Ditë di çdo gjë për ta?!

    100:11

Përkthim: Hasan Nahi